مثل اینکه اینجا خبری از میلاد امام زمان نیست، گفتم لااقل ما یه عکسی لذاریم که ۱۳ آذر رنگ و بوی

شعبان بگیره

عاشقان عیدتان مبارک

چکیده های دلم

در این شهر آدم هایی را می بینم که  در این چهار دیواری ها دلشان را به فردا خوش کرده اند. همیشه از آسمان گله دارند وهر چه تقصیر است به گردنش می اندازند.

صدای خروس را لای کتاب قصه کودکشان می شنوند و صبحانه را با تنهایی قسمت می کنند وقتی رهگذری در پیاده رو از تو عبور می کند دل آدم می سوزد به حال کفش هایش که سا عت هاست همدم این  بینوا شده اند و مجبورند سنگینی کوله بار درد و دلش را تحمل کنند.

وقتی از کنارت عبورمی کنند صدای نفس هایشان را به خاطر سنگیی بقچه غمهایشان می شنوی. گاهی خسته می شوند و برای ثانیه ای می ایستند تا غصه هایشان را بشمارند که کم نشده باشد.

آنقدر همهمه در شهر پر است که صدا به صدا نمی رسد ، آنقدر شبها ساکت هستند که احساس می کنی همشان به خواب ابدیت فرو رفته اند.

دیگر خنده هایشان هم بتونی شده است و چشم هایشان نای اشک ریختن ندارد

اما

باز هم به فردا دل بسته اند....

فردا: انتصابات

 

این روز ها در و دیوار شهر خالی از هر عکس و پوستری است. فکر کنم تصمیم گیرندگان این طرح به این نتیجه رسیدند که اشتباه کردند.

این روز ها اگر گشتی در خیابان های مرکزی شهر بزنید انواع ستاد های انتخاباتی مثل ستاد هنرمندان و ستاد مردمی و ستاد .... رو می تونید ببینید.

کاندیدایی که با خوی اصلاح طلبی بیگانه است تو ستادش دم از اصلاح طلبی و مردم سالاری زده و موزیک یار دبستانی رو پیش زمینه دروغ هاش کرده. موزیکی که وقتی هم گوش می کنیم به یاد واقعه ۱۸ تیر دانشگاه تهران و اون هجوم وحشیانه می افتیم.

چه دنیای عجیبی شده. مردم مدام از تورم و بالا رفتن شدید قیمت فریاد می زنند ولی اینها انگار نه انگار. رقم های سرسام آور درآمد نفتی کشور همه رو به یاد جمله مشهور آقای احمدی نژاد میاندازد.

اگر در جریان روند تایید صلاحیت افراد نامزد شده بوده باشید از رد صلاحیت گسترده اصلاح طلبان و یاران خاتمی در قم مطلع هستید. ولی به وضوح می بینید که در همه رسانه ها انتخابات آزاد رو به رخ مردم می کشند!!!!

به هر حال

تو  ای ایرانی

تصمیم خود را بگیر و آنچه که فکر می کنی درست تر است را انتخاب کن. ولی این را بدان که ایرانی هیچ گاه زیر بار ظلم و فشار نرفته است.

فرصتی باقی نمانده است!!

 

برای دومین روز...

YOU ARE DISCONNECT

امروز هم که روز دوم حذف و اضافه بود باز هم شبکه قطع بود.

تازه جالب تر از اون اینکه برنامه هم به روز رسانی نشده بود و همه درس ها با هم تداخل کلاسی داشتند مرحبا به سردمداران و مدعیان این دانشگاه که روز به روز خودشون رو بیشتر به همه معرفی می کنند. کاش ذره ای واقع بینی در وجودشون بود.

ولی دریغا که...

عدم برنامه ریزی در این دانشگاه یک از موارد تاسف باری است که هیچ وقت پایانی برای اون وجود نداره

خداوندا به ما صبر عطا فرما

الهی آمین..

 

سلام دوستان

به عنوان اولین مطلب دیدم بد نیست شعری طنز و کنایه ای رو که مورد خطابش دولت است رو براتون بذارم امیدوارم خوشتون بیاد

 

 

 

روزي ز خُـم رنگ، نژادي به هوا خــاسـت

كـــابـينـه اي از احسن مخلـوق بــيــاراسـت

 

بر قامت شمـشـاد نظــر كرد و چـنين گفـت

"كامروز همه مــلك جهان زير پـَر مـاسـت"

 

"بـر اوج چــو پــرواز كنـــم از نـظــر تــيــز"

مي بينم اگر بــوش و اگر رايس به درياست

 

تهـــديـد به تحـــريـم اگــر مي كنـد امروز

خود نيك بدانـد كه ز تحريم، نه پــرواست

 

گــاز ار چــه دهم مفت به هنـدو وبه پشتـو

دانم به كـذا رهبرشـــان پشـت سـر مـاست

 

مــا گــر چه به بـوشهر ز روسـيه بخورديم

هر تير كه انداخت خشابش همه از ماست

 

تضعيف نمود او دول ماضي و خوش گفت

از دولــت وكابينـه واز كــرده ي نــاراست

 

از ســفـره ي مـا نـان بـگـرفــت و بفرستـاد

بهردگران لقمه­ي چرب از چپ و از راست

 

مـسكــن دو بـرابـر شـد و اقـلام دگــر هم

چون نيك ببيني همـه نـاگفتـه هـويـداست

 

بــا وعـده ي آيـنـده زبـان بسـت ز مــردم

آينده­ي واخورده كه خـود نامده پيداسـت

 

نـيـروي جـوانـي كـه اميد همه بـر اوسـت

ويـران شده اِمروزش ومايوس ز فرداسـت

 

اعــدام جواني كـه شد از دسته ي اشـرار

قرباني كوتاهي  و نـا پــختگـــي مـاسـت

 

آن بسته كه از سفره ي ما رفت به آن جا

سهم فقرايي است كه در مملكت ماست

 

هر گـوشه  از اين كشور  زرخيز  ببينــي

پر گشته ز فحشا و فساد و زكم وكاست

 

دايم به شـــعار و به سخن راني و انـدرز

اين مژده بفــــرمود كه اسباب مهياسـت

 

با چشم بصيرت تو بر اين هـيمنه  بنــگر

باطن همـه پژمرده وظاهر چه  فريباســت

 

گفتم كه به خود كردم هر بدكه بديـدم

"گفتا زِكه ناليم­كه از ماست­كه بر­ماست"

من اومدم

 

سلام

ولی نه از روی عادت ، به خاطر سادگی کلامش ، تازگی حضورش ، مهربانی وجودش

بله من هم یکی از اهالی دانشگاه قم یابه تعبیر یکی از دوستانم (دانشگاه غم) واقع در خیلی دور  هستم

دانشگاهی که با وجود نوپا بودنش در رشته های فنی انگار قرن های متمادی است با فریاد ها و اعتراضات ساکنینش به ستیز برخاسته است. ساکنینی که 4 بهار را با اضطراب از خود دریغ میکنند به امید دیدن 10 ها بهار آرام .مدت هاست که مطالب این وب رو پیگیری می کنم و تمام کنایه ها و از دل برآمده ها و اخبار اون رو می خونم.

تصمیم گرفتم که من هم به عنوان عضوی از خانواده بزرگ یار دبستانی حضورم رو به اثبات برسونم.

امیدوارم از مطالب من خوشتون بیاد.

 

بر سر آنم که گر ز دست برآید                           دست به کاری زنم که غصه سر آید

خلوت دل نیست جای صحبت اضداد                   دیو چو بیرون رود فرشته در آید

صحبت حکام ظلمت شب یلداست                     نور ز خورشید جوی بو که بر آید

غفلت حافظ درین سراچه عجب نیست                هر که به میخانه رفت بی خبر آید